içimde bir öfke var her savaşım kendimle her jarjörümü kendime boşaltıyorum
her seferinde tekrar kutarıyorlar ben ölmeye kendimi bu kadar hazırlamışken
buhranla karşılaşıyorum tanrıyı sevmediğimden sanırım oda beni istemiyor umurumda değil önemi yok
hayatımda bir günümü hatırlamıyorum hiç yaşamadım ne hava çektim ne de gördüm bu iğrenç dünyayı bunun bende bağımlılık yapmasından korkuyorum
ölümü denedim anne,ölümü denedim baba,ölümü denedim kardeş ....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder