27 Temmuz 2009 Pazartesi

Yıkık hatıralar evi...

Bu hafta sivastaydım .Gezdim tozdum geldim biraz hüzünlendim biraz eğlendim ... 

Dedemin eski evine gittim anılarım akılıma geldi çocukken yapdığım gereksiz şeyler geldi akılıma bir an hüzünlendim soluğum kesildi. Senelerdir hiç böyle olmamıştım duygulandım lan işte.

Dedem : Hamdi

Babaannem : Dudu

Güzel insanlardı severdim ama artık yoklar ...

Onlardan kalan sadece çurumeye yüz tutan bir kalmış bize iyiki de  kalmış yoksa eski hatırlamayamazdım.Sonra bahçede otururken yaramazlıklarım geldi akılma damdan kedi atmalar,evin dışındaki tuvalte atmalar,evi yakma girişimleri vs vs ...

Ve herkesin akılında kalan televizyon düşürme maceram halla herkes televizyonu nasıl düşürdüğümü soruyor bende ittim düştü diyorum.

O evde cok hatıram var yahu saymakla bitmez ...

Neyse sonunda Ankaradayım seviyorum bu şehiri  

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder